De uit negen vrouwen bestaande band Parra.Dice zette in De Nobel in Leiden een puik optreden neer. Alle tracks van het album 'Turn the Dice' passeerden de revue, plus nog een paar nieuwe. Fenne en Julia Sabaté wisselden elkaar af als vocaliste. Voor op het podium stonden violiste Nina Zuure, de saxofonisten Mathilde van der Meij en Fleur Peereboom en trompettiste Julia Koenen. En achter hen Noah Stakenborg op gitaar en Julia Kooreman op basgitaar, en verder de percussionisten Sophie Anglionin – die vooral conga’s speelde – en Nelleke Grimberg, en drummer Agnes Valmaggia. De muziek van Parra.Dice bleek live ook zeer sterk en zeer dansbaar en dat was goed te merken aan het enthousiasme van aanwezige publiek.
door Rik van Boeckel (tekst en foto's)
Afgetrapt werd er met de tracks At Ease en Kameleon. Live kwamen de blazers en de elektrische gitaar fraai uit de verf, maar dat gold ook voor het ritmische spel van Valmaggia, Anglionin en Grimberg. De blazers gaven live een latin jazz touch aan de muziek van de band. Opvallend was het sterke spel van violiste Nina Zuure, die heel even inhaakte bij de percussionisten, gevolgd door een scherpe break. Dat maakte het optreden behoorlijk afwisselend.
Vrouwendag op het podium
Zangeres Fenne werd aangekondigd en die vertolkte heel fraai het lied Horizon. De saxofonisten zorgden hierbij voor backing vocals. Fenne zong ook een lied waar nog geen naam voor is en vroegen het publiek om suggesties. De dames gaven aan het heel bijzonder vinden om juist dit weekend op te treden met een band die alleen uit vrouwen bestaat, vanwege internationale vrouwendag. Daar werd meteen enthousiast op gereageerd. Er waren dan ook veel vrouwen onder het publiek. Er werden dansinstructies gegeven, die door de aanwezigen uiteraard met genoegen werden opgevolgd.
Goede dingen en zwarte wolken
Met kleurrijke shawls en een vierkante dobbelsteen werd vervolgens een spel gespeeld met het publiek. Daarna werd de uiterst dansbare track Kaleidoscope ingezet, met ritmisch spel van de blazers en opvallend sterke percussie. Daarna zong de Nederlands-Spaanse zangeres Julia Sabaté twee liederen in het Spaans, waaronder Dalia. Er volgde een nummer over de hoop op goede dingen. Tijdens de aankondiging werd gesproken over zwarte wolken die moeten verdwijnen. Het ging om Elliot, dat ook op het album opvalt door de toonrijkdom van de blazers. Net als veel andere tracks is het een instrumentaal stuk. Na afloop werd er 'bailar bailar' geroepen, zoals ook op het album te horen is bij de track Chango.
Kleuren en geluiden
Het album Turn the Dice gaat over het gevoel van collectiviteit en over de verschillen in de wereld tussen kleuren en geluiden, zo vertelden de dames. Het voorlaatste nummer Atelier begon heel intiem met alleen vioolspel door Nina Zuure. Hoewel bij vlagen heel ritmisch klonk er ook klassieke muziek in door. Tijdens haar solo werden de lichten gedimd. Daarna speelde speelde de complete band het dansbare nummer Paradox als terechte toegift. Een zeer enerverende afsluiting van een veelzijdige optreden.
