Chachachalina is een Haagse latin-jazzformatie rond zangeres, conguera en bandleider Chalina Smit. De band ontstond in 2019 en ontwikkelde een eigen stijl waarin New Yorkse salsa, Cubaanse muziek en latin jazz samenkomen. De band bestaat uit een internationaal gezelschap van musici uit Nederland, Spanje, Griekenland, Venezuela, Cuba en Mexico. In 2023 kwam het debuutalbum 'El Reflejo' uit. Het tweede album, 'Mujeres Fuertes' (sterke vrouwen) werd eind mei in het Paard in Den Haag gepresenteerd. Zoals de titel aangeeft is het een ode aan sterke vrouwen. Met verhalen over veerkracht, identiteit en emancipatie. Inspiratiebronnen zijn Frida Kahlo, Celia Cruz en de Scheveningse grootmoeder van Chalina, die de Tweede Wereldoorlog overleefde. Muzikaal verbindt het album afro-latijnse ritmes en Cubaanse invloeden met jazz, waarbij zang en percussie centraal staan.

door Rik van Boeckel (foto's Rita Kuenen)

Chalina Smit beschikt over een fraaie sopraan. Ze zong alle liederen in het Spaans en speelde tegelijkertijd conga’s, waarbij ze ritmisch werd ondersteund door percussionist Gerardo Rosales, uitblinker op de timbales, en contrabassist Samuel Ruiz, beiden afkomstig uit Venezuela. Andere percussie-instrumenten zoals bongo’s, werden bespeeld door Lauriane Ghils uit Mexico. Bij dit live optreden speelden de blazers een prominente rol, met Bruno Calvo Anillo uit Spanje op trompet, Yiannis Marinos ut Griekenland op trombone en Felipe Castro uit Venezuela op zowel tenorsaxofoon als dwarsfluit. Sterk was ook het pianospel van Laura Argudin uit Cuba.

Odes aan Celia Cruz en Frida Kahlo
Het optreden begon meteen swingend met Mujeres Fuertes, energiek vertolkt door Chalina en vol latin jazz-melodieën, fraai gespeeld door de blazers. Het tweede lied, La Reina De La Salsa, werd aan het publiek uitgelegd als een ode aan de Cubaanse zangeres Celia Cruz. Daarna volgde Cha-Cha-Cha, het welbekende Cubaanse dansritme. De dwarsfluit van Felipe Castro en het pianospel van Laura Argudin gaven extra kleur. Lauriane Ghils nam de conga’s voor haar rekening. In Rumba de Frida, een ode aan de Mexicaanse kunstschilderes Frida Kahlo, wisselden de blazers hun spel af met backing vocals. Gerardo Rosales speelde een fraaie solo op de timbales. Chalina zelf gaf er een ten beste op de conga. Tijdens dit zeer swingende lied werd er al door veel mensen gedanst. Dat gebeurde ook tijdens nummers van het album El Reflejo, zoals de titeltrack, Habla Mucho en Ay Melatí. 

Einde zoals het begon
Met het ingetogen en kalme Cuando El Mar Te Llama bracht Chalina een ode aan haar overleden oma, zo vertelde ze aan het publiek. Tijdens het lied Yo Vine Pa’bailar van het album El Reflejo gaf ze het publiek dansinstructies. Daarna werd Cumbia Enamorada gespeeld, een stuk dat begon met percussie. Al snel sloten de blazers zich aan bij dit perfect gespeelde Colombiaanse ritme en gaven met hun backing vocals een zeer speciaal karakter aan het lied. Na het uiterst dansbare Fruta, met razendsnel percussiewerk van Gerardo Rosales, werd door het publiek om een toegift gevraagd. Zo eindigde het optreden van Chachachalina zoals het begon, met Mujeres Fuertes. 

Meer informatie over Chachachalina vind je hier.