Voor het niet als zodanig bedoelde, maar wel heel toepasselijke 'decor' van blokhutbalken in Kunstwerkplaats Quinta Essentia te Zwaanshoek speelde zangeres Niki Jacobs met haar band zaterdagavond een informeel concert, beginnend met vertrouwd repertoire en van daaruit toewerkend naar het nieuwe programma dat begin volgend jaar in première gaat.
door Ton Maas (tekst en foto’s)
Met alleen al het ogenschijnlijke gemak waarmee Jacobs vanuit een gezellige babbel met het publiek in een oogwenk schakelt naar de diepe concentratie die nodig is om Kol Nidrei, een religieus joods gezang uit de negende eeuw, zo te vertolken dat iedereen ademloos aan haar lippen hangt, bewijst de zangeres andermaal haar grote klasse. Van het Jiddische repertoire waarmee ze eerder naam maakte, is in de nieuwe voorstelling weinig te horen. Dit keer laat ze zich vooral leiden voor haar (ook al langdurige) liefde voor americana. Dat betreft niet alleen de repertoirekeuze, maar ook de vormgeving. Snaren en (meerstemmige) zang spelen nu de hoofdrol, met hier en daar wat bescheiden percussie.
Megahit als folkballade
Hoewel Jacobs nog steeds als naamgever fungeert, zien en horen we hier toch vooral een band aan het werk. Meermaals neemt gitarist Ivo Dinkelaar (bekend van The Dutch Eagles) de lead vocal voor zijn rekening en verzorgt Jacobs de tweede stem of alleen wat ondersteunend gepluk aan de snaren. De sfeer is prettig ongedwongen en de bandleden gaan ook soms onderling in gesprek, bijvoorbeeld over een nummer dat ‘éigenlijk niet kan – of toch wel’? Verbaasde blikken in de zaal, als het spaarzame intro nog niets onthult. En ook als Dinkelaar begint te zingen, heb je het niet meteen door. Het is immers geen geringe verrassing dat in Michael Jacksons megahit Billy Jean een warmbloedige folkballade schuilt!
Bedwelmende samenzang
Inventief en bovendien vlekkeloos uitgevoerd zijn de meerstemmige arrangementen, zoals dat van Tim O’Briens song On The Outside Looking In, vooral bekend geworden in de uitvoering door Alison Krauss & Union Station. Als ook cellist Emile Visser, Jacobs’ langjarige kompaan, met zijn stem de drievoudige harmonie completeert, gaat er een huivering door de zaal: zo mooi! En dan hebben we het nog niet gehad over zijn rol als duvelstoejager in de achterhoede, voortdurend schakelend tussen tegenmelodieën, orkestrale partijen en zelfs ontregelende uitstapjes in het atonale domein, met heel af en toe een simpel basloopje. Een muzikaal dingendoekje uit duizenden!
Dubbele tekstuele verrassing
Het nieuwe, Nederlandstalige repertoire dat gaandeweg de avond steeds meer aan bod komt, is Jacobs zo op het lijf geschreven dat je eigen werk vermoedt. De teksten zijn echter – zo vertelt de zangeres – van de hand van een van haar beste vriendinnen: Brigitte Kaandorp. Wat je noemt een dubbele verrassing!
Het goede nieuws is dat de voorstelling nóg een keer gespeeld wordt: op 25 april in de Synagoge in Weesp. Gaat dat zien (en vooral horen)!
Klik hier voor meer informatie over Niki Jacobs
Klik hier voor meer informatie over Kunstwerkplaats Quinta Essentia
