Gisteravond ging in de Amstelkerk in Amsterdam de derde reeks concerten van start die Dutch Delta Sounds organiseert onder de noemer 'Old Roots New Routes'. En die aftrap was ook meteen een primeur, want Mundus Quartet, de splinternieuwe groep rond percussionist Sjahin During, gaf eerder slechts enkele informele optredens.

door Ton Maas (tekst en foto’s)

Percussionist Sjahin During is inmiddels een welbekende verschijning op de Nederlandse podia (en overigens ook ver daarbuiten). Al vele jaren beweegt hij zich in het vruchtbare grensgebied tussen tradities en stijlen, eerst met Bayuba Cante en vervolgens met onder meer Turqumstances, Tarhana, Afro-Anatolian Tales, Arifa en Namibian Tales.

Traditie en originaliteit
Na die laatstgenoemde omzwerving door de Kalahariwoestijn kleurt het klankbeeld van Mundus Quartet weer oriëntaals, met de nadruk op het Midden-Oosten. De stukken zijn voor een deel ontleend aan Koerdische, Armeense, Turkse en Perzische traditie, maar de bandleden leverden ook zelf composities aan. Zo schreef During het fraaie Madaba, waarin strijkers Emine Bostanci (kemenche) (foto) en Bence Huszar kringelende lijnen draperen rond een repetitief tokkelpatroon uit de fretloze gitaar van Juliano Abramovay, terwijl During de vaart erin brengt met jachtig hand- en vingerwerk op de grote raamtrommel. Als Huszar het pulserende stokje van Abramovay overneemt, legt Bostanci haar kemenche even neer een laat een woordloos gezongen melodie vol sierlijke toonbuigingen over het speelveld zwieren.

Omfloerst en warmbloedig klankbeeld
De nadruk ligt bij dit overduidelijk goed toegeruste kwartet op uitgekiend en hecht ensemblespel. Een enkele keer wordt er gesoleerd, maar meestal zijn de partijen listig door elkaar gevlochten tot een warmbloedig geheel. Wat daarbij helpt, is dat scherpte in het klankbeeld vrijwel geheel ontbreekt. Zelfs de gitaar van Abramovay heeft dankzij de nylon snaren en het onbreken van fretten een omfloerste klank en mengt daardoor moeiteloos met cello en kemenche. Ook die ene stalen snaar van de Turkse knievedel (de andere twee zijn darmsnaren) klinkt nooit schel, maar eerder lieflijk en klaaglijk jammerend.

Kracht met toekomstmuziek
In vergelijking met Arifa eist During hier wat meer ruimte voor zich op, met als klap op de vuurpijl een duizelingwekkend staaltje ritmisch spervuur. Bostanci en Abramovay trekken een enkele keer samen op, maar verder blijven de gelederen toch vooral gesloten. Het goed geïntegreerde ensemblespel is ook overduidelijk de kracht van deze combinatie. Dat er nog groei in zit, valt af te leiden uit de wat zwakkere momenten van het concert, waarin motieven nog iets te lang werden uitgemolken. Ook moet Bostanci nog groeien in haar rol als spreekstalmeesteres, hoewel haar onhandigheid zo ontwapenend is dat je er moeiteloos voor valt.

De serie Old Roots New Routes wordt 21 en 22 februari voortgezet met concerten van het duo Neco Novellas & Ernst Reijseger. 

Lees elders op MixedWorldMusic alle informatie over de serie Old Roots New Routes - klik hier.

Meer informatie
Dutch Delta Sounds
Mundus Productions