De Rough Guide-reisgidsen zijn wereldwijd bekend. Phil Stanton en zijn echtgenote Sandra Alayón-Stanton hebben via een partnerschap met de uitgeverij van de reisgidsen hun serie Rough Guide-cd’s een al even grote reputatie bezorgd. De Stantons hebben in 1994 het World Music Network opgericht. Het bedrijf bestaat uit vier labels: Music Rough Guides, Think Global, Riverboat Records en Introducing. Charlie Crooijmans sprak met Phil Stanton. Hoe lukt het hen overeind te blijven in de huidige downloadcultuur?

door Charlie Crooijmans


Even terug in de tijd, want ik ben wel benieuwd hoe je ooit in de wereldmuziek bent terechtgekomen!
'Lang geleden, in de jaren tachtig, werkte ik als onderwijzer in Kenia en Soedan. Terug in Engeland werkte ik voor een bedrijf dat vinyl importeerde uit Afrika, Parijs en de Cariben, en zo ben ik in aanraking gekomen met wereldmuziek. Na een reis door Soedan kwam ik bij Sterns Music terecht. In 1989 heb ik mijn eigen label opgezet, Riverboat Records, en dat was in het begin een echte struggle met slechts een of twee platen per jaar. In 1994 kwam de Rough Guide in beeld (in 1981 verschenen de eerste reisboeken en in 1994 de muziekboeken; red.). De boeken en de cd’s hebben dezelfde lay-out, wat erg succesvol is gebleken, maar ze komen van twee onafhankelijke bedrijven. Al meer dan twintig jaar werken we als partners.'

Vroeger lag de focus op niet-mainstreammuziek, waarin de luisteraar wegwijs werd gemaakt. Is dat nog steeds zo?
'Ja, de focus ligt nog steeds op niet-mainstream en onbetreden gebieden als Afghanistan. Iedere release heeft een eigen samensteller: academici, journalisten, etnomusicologen die leven en ademen met de muziek van dat land. Zij leveren een lijst in met suggesties waar ik feedback op geef, lettend op de kwaliteit van de muziek en de verscheidenheid van de genres (traditioneel, urban), zodat er een goed beeld van het land ontstaat. De ingewijden in de wereldmuziek zijn al bekend met de verschillende genres, maar blijven de behoefte houden om op een adequate wijze door de muziek gegidst te worden. Dat geldt natuurlijk helemaal voor de nieuwkomers.'


Is internet niet al een bron van informatie?
'Ja, dat is wel zo, maar ook al is er een gigantisch aanbod op YouTube of het internet... als je niet weet waar je moet zoeken, raak je verstrikt in een wirwar van informatie. Dus onze rol blijft wat dat betreft overeind. Aan de andere kant maken we op onze eigen site ook gebruik van YouTube-filmpjes en social media.'

In 2009 hebben jullie je 15-jarig jubileum gevierd. Wat is er daarna veranderd?
'Door het downloaden en het sluiten van talloze cd-winkels moesten we onze strategie aanpassen. Het fysieke product moest aantrekkelijk blijven en dat hebben we gedaan door een bonus-cd toe te voegen aan de Music Rough Guide compilatie-cd's. Er wordt één artiest gefeatured, waardoor je een stap dieper kunt gaan. We bieden nu ook digipacks (bundels) aan, en de teksten, die altijd zeer uitgebreid zijn, zijn in het Spaans en het Frans vertaald om een breder publiek te kunnen bereiken.'

Heeft het geholpen?
'Jazeker, hoewel het geen oplossing biedt. Maar we hebben heel veel positieve reacties gekregen en dat is voor ons het belangrijkst.'

Hoe kun je mensen bereiken die niets met wereldmuziek hebben?
'Dat blijft een grote uitdaging. Het is een kwestie van zichtbaar blijven. Daarom staan we bijvoorbeeld op festivals. De publieke radio en tv zenden helaas steeds minder wereldmuziek uit. Als klein bedrijf hebben wij daar geen invloed op, daarom pakken wij het op een andere manier aan door bijvoorbeeld compilaties uit te geven met kinderliedjes en wiegeliedjes. Normaal zien de kranten en tijdschriften ons niet, maar over deze cd’s publiceren ze wel.'

Sinds kort geven jullie ook compilaties uit met klassieke muziek, jazz en blues. Heeft dat gevolgen voor de wereldmuziek?

'Nee, wereldmuziek blijft een kerntaak. Het is niet gemakkelijk om als label te overleven. We hebben gewacht op het juiste moment. Sinds twee jaar brengen we compilaties uit met oude jazz, blues en klassieke muziek, en dat loopt goed. De aandacht gaat hierbij vooral uit naar de perfecte mastering voor een optimaal luisterplezier.
'We verkopen tegenwoordig ook vinyl! Mp3-tjes zijn oké, maar vinyl is zelfs beter dan cd! Als je de platen op de juiste stereo-installatie draait, is het écht genieten, omdat het geluid veel warmer is. De meeste mensen horen het verschil, en voor een kleine groep die voor kwaliteit gaat, brengen we deze vinyl uit. Daarbij kun je de muziek ook nog downloaden; dat zit bij de bundel in.'

Wat zijn jullie volgende projecten?

'Ray Charles en Howlin’ Wolf op Music Rough Guide. Het label Think Global, dat we in samenwerking met Oxfam en Amnesty International voeren, ligt even stil. Op Riverboat zal de energieke Indonesische groep Sambasunda Quintet verschijnen en uit Ethiopië en Groot-Brittannië het veelbelovende Krar Collective. Op het label Introducing kun je de jonge Senegalese singer-songwriter Amadou Diagne verwachten. Hij is een van de winnaars van de Battle of the Bands, een wedstrijd waar zich in drie maanden tijd vijfhonderd artiesten voor hebben opgegeven. Het is een zeer interessant project. Het publiek en de staf van World Music Network brengen een stem uit en iedere ronde wordt er een winnaar geselecteerd.'



Met deze veranderingen en innovaties blijven jullie nog flink aan de weg timmeren, zo te zien.
'Zeker! Alleen is mijn echtgenote en medeoprichter Sandra niet meer actief in het bedrijf, waarin ze veel voor mij heeft betekend en waar ik haar heel dankbaar voor ben. Ze verleent haar medewerking nog wel aan Colombiaanse projecten, gezien haar achtergrond. Sandra was de directeur van Latin Promotions, dat Latijns-Amerikaanse en Afrikaanse artiesten zoals Celia Cruz, Oscar D’Leon en Manu Dibango naar Londen haalde om op te treden, en ze is de oprichter van de eerste Colombiaanse club in Engeland.'

Klik hier voor meer informatie.