MixedWorldMusic publiceert jaarlijks de MixedWorldMusic jaarlijst, resultaat van de Top 10 lijstjes die de redacteuren van MixedWorldMusic opstelden. 
In afzonderlijke artikelen hebben een aantal redacteuren de toelichtingen, terugblikken en vooruitzichten gepubliceerd. 

Klik hier voor die MixedWorldMusic jaarlijsten van 2021 
inclusief een Spotify-playlist. 

In deze aflevering van de serie komt Jaïr Tchong aan het woord, met zijn Top 10, terugblik op 2021 en vooruitblik op 2022. 

Covidjaar 2 in titels, terzijdes en gedachten

Mijn jaarlijst 2021: 

1. Vijay Iyer, Tyshawn Sorey, Linda May Han Oh - Uneasy

2. Angelique Kidjo - Mother Nature

3. Dorian Dumont - APHEXioNS

4. Siti Muharam - Romance Revolution

5. Thurston Moore/Farida Amadou/Steve Noble - M.A.N.

6. Rembrandt Trio - A Wind Invisible

7. Tuur Florizoone - Night Shift

8. Genevieve Murphy - I do not want to be an individual all on my own

9. K.O. Brass - Keyo

10. Gonçalo Almeida - Monólogos a Dois

Beste world heruitgave
Franco et l’Orchestre O.K. Jazz, La Rumba de mi Vida (Planet Ilunga). Zeer liefdevol uitgebrachte dubbelelpee met vier fasen in het immense oeuvre van de ‘Duke Ellington van Congo’ zoals ik hem gemakshalve maar heb gedoopt wanneer ik mensen tegenkom die hem nog niet (of niet meer) kennen.

Beste world concert of festival – live of live stream
Azertyklavierwerke, live tijdens Lijfstroom XL/Theater aan Zee, Oostende.

Bear Bones, Lay Low, de soundscape die deze Venezolaans/Brusselse geluidskunstenaar voor het Brugse Sint-Jans Hospitaal heeft gemaakt in functie van festival Mind the Artist. Overigens een festival dat voor 90 procent niet door mocht gaan omwille van, nu het begint met een c en eindigt op kl*tecovidshitzooi.

Yazz Ahmed, live in de Brugse Magdalenazaal (MaZ) tijdens de derde editie van het Brugse stadsfestival AMOK*, meer in het bijzonder tijdens de Close Encounters aflevering die KAAP organiseert samen met Cactus. Tussen de evengoed zeer goede, maar ook bestwel macho-style concerten van Alfa Mist en Makaya McCraven wist de Bahreins/Londense trompettiste mij te overtuigen met subtiliteit in plaats van virtuoze notenslingers en drumroffels. De door ESINAM gecureerde avond tijdens diezelfde AMOK was trouwens in rijke nuances en zorgvuldig samengestelde pracht een van mijn allerfijnste ervaringen dit jaar op vlak van live.

*NB: tweemaal iets waar KAAP een rol in speelt, wat niet wil zeggen dat ik wat ik in andere huizen zag minder vond, uiteraard. Zo zag ik onlangs nog het in my humble opinion beste ‘jazz’ concert van het jaar, in de vorm van Trio Heinz Herbert in de Gentse Handelsbeurs. Helaas was het publiek vrij klein, wederom vanwege dat rotvirus en haar nefaste werking op het leven op aarde. Nu, en misschien omdat het een maandagavond was, maar soit.

Beste world muziekvideo, muziekdocumentaire of youtube video
Sinds ik in Oostende woon (mijn nieuwe stad kent precies 1 tamelijk triest ogende Kinepolis) in plaats van Amsterdam (18 filmhuizen en een rokende Cinevillepas in mijn kontzak) is film grotendeels van mijn radar gevallen. Ik heb wel eens met een vriendin in Amsterdam simultaan een PICL film gekeken, maar dat is toch niet hetzelfde als de gedeelde ervaring in een filmhuis. Iets te zeggen over de muziekdocumentaire is lastig, ik heb veel te weinig gezien dit jaar en helaas ook het geweldige INEDIT Amsterdam gemist. Ik herkeek wel Ken Burns’ magistrale JAZZ. Afgezien de terechte kritiek dat hij impro en free wel heel minzaam en vijandig behandeld in zijn tiendelige (!) reeks, blijf ik zijn meesterwerk voorbeeldig vinden, vooral de manier waarop Burns scherp en overtuigend de maatschappelijke relevantie van jazz weet neer te zetten. Ondertussen blijf ik erg nieuwsgierig naar de naar het schijnt even goede documentaire over kuntrie, herstel country music, die Burns na JAZZ heeft gemaakt. Moet hij niet eens een goede documentaire maken over opkomst, ondergang en wedergeboorte van de wereldmuziek?

Beste boek 
Ik kies eigenwijs voor het beste essay dat ik in jaren las: Ralf Bodeliers Ongepolijst, absurd en sociaal in de Groene Amsterdammer (8 juli 2020 - soit, tijd is een vloeibaar begrip in pandemische tijden), en wel over de samenhang tussen Tilburg, gentrificatie, prille liefdes, improjazz, Niko Langenhuijsen, Paul van Kemenade en vooral het Vaalbleek Cleansing Department Orchestra.

Meest veelbelovende artiest
Slagwerker Anke Verslype is een megatalent, zo’n muzikante waarbij je bij iedere keer dat je haar ziet meer diepgang en nuance ervaart, die samen maakt dat je nieuwsgierig blijft naar wat haar volgende stap zal zijn. Verder barst het hier van de eigenzinnige stemmen binnen wat we maar even grofweg aanduiden als ‘jazz’: op contrabas Lara Rosseel en Anneleen Boehme, op gitaar Vitja Pauwels, op gitaar en nog veel meer Bert Cools, op baritonsax in kamelengalop Hanne de Backer en Victor Perdieus (van het zalige trio Don Kapot), op allerlei elektronica Bear Bones, Lay Low, op drums en slagwerk Karen Willems, op piano Bram de Looze en Dorian Dumont, etc etc. We vermaken ons hier!

Verwachting (of hoop) voor 2021
Dat het gigantische momentum van covid ten gunste voor de mensheid uitpakt, in plaats van nadelig zoals nu op dit moment het geval lijkt te zijn.