In de drukbezochte Mixed Media Lounge spraken vier eigentijdse producers over hun kunst. Vooral de Angolees Batida bracht hierbij een interessant punt aan de orde: kan elektronische muziek en spontaniteit samengaan?

door Jaïr Tchong - foto's Ton Maas

In de Mixed Media Lounge werden vier producers/dj's/musici/componisten (de terminologie van de eigentijdse geluidskunstenaar is nog niet eenduidig) ondervraagd over hun werkwijze. Dit jaar staat de eerste dag van Music Meeting in het teken van het schemergebied tussen livemuziek en elektronische muziek. Anchorsong (Japan/UK), Batida (Angola/Portugal), officerfishdumplings (Marokko) en Satori (Nederland) werden gevraagd naar hun werkwijze.

Satori
Satori bleek net op het beroemde Amerikaanse Coachella-festival gespeeld te hebben op een podium voor vierduizend bezoekers. Dancemuziek die wordt geïnformeerd door niet-westerse invloeden is hot daar: men kent Nederland internationaal van Afrojack en Armin van Buuren, maar er is ook steeds meer interesse voor de versmelting van dance met niet-westerse muziek.

Van Anchorsong werden interessante fragmenten gespeeld, maar echt uit de verf kwam 's mans filosofie niet, misschien ook door een taalprobleem.

officerfishdumplings
Spraakzamer en interessanter bleken de mannen die onder de artiestennamen officerfishdumplings en Batida schuilgaan. De Marokkaan officerfishdumplings (wiens broer overigens later in Dawn of Midi hier op het festival speelt) vertelde hoe hij in Casablanca crappy old midicontrols aan mensen geeft om ongedwongen mee te spelen. Zo ontstaan spontane hybrides tussen bijvoorbeeld guimbrisounds uit de Gnawatraditie met pandeiropercussie uit Brazilië. Straatmuziek 2.0.

Een eigentijdse likembe-variant, uit de collectie van Batida (likembe: West-Afrikaanse basduimpiano) - foto Jaïr Tchong

Batida
Filosofisch werd het met Batida, een spraakzame en ironisch formulerende Angolees. Batida begon met het uitspreken van zijn waardering voor de fragmenten van de andere drie gasten van dit producerspanel en zag een gemeenschappelijk uitgangspunt: alle drie houden zij zich bezig met de lastige kwestie spontaniteit in elektronische muziek. Batida gaat hierin het verst en werkt het liefst met 'shitty synthesizers', zoals zijn geliefde chaosgenerator. Juist de mogelijkheid dat dit soort primitieve apparatuur kan falen maakt het voor hem interessant, want wat is er immers saaier dan een muziekstuk programmeren en vervolgens op het áánknopje drukken? Batida toont zich hiermee een geestverwant van Dick Raaijmakers, de Nederlandse pionier van de elektronische muziek, die eenzelfde soort gedachtentreinen graag liet ontsporen.

Kunst of businessmodel
Uw correspondent van dienst dacht bij de woorden van Batida die recht uit het hart leken te komen: verdomd, de man heeft een punt, en is zeker ook verwant met bijvoorbeeld de takambaexercities van de Nederlandse dj mps PILOT, die ook spelen met rauwheid en welgemikte onderproductie. Kunst moeten kunnen falen. Als dat niet zo is, dan is het geen kunst, maar een businessmodel.

officerfishdumplings aan het werk met zijn culturator

Integrale opname van het producerspanel

Meer verslagen? Klik hier