Nawras Altaky hield gisteravond in De Duif in Amsterdam samen met zijn nieuwe septet zijn debuutalbum ‘Arise!’ ten doop, als onderdeel van de concertreeks Old Roots New Routes. De uit Syrië afkomstige zanger, ûdspeler en componist belandde tien jaar geleden als vluchteling in Nederland en wist a snel een plekje te veroveren in het lokale muzikale landschap. Zo was hij het afgelopen jaar stadscomponist van zijn woonplaats Utrecht.

door Ton Maas (tekst en foto’s)

Het smetje dat de doopplechtigheid in feite voorafging aan de geboorte, werd door spreekstalmeester Stan Rijven behendig weggewuifd met de opgetogen mededeling dat het album ‘ook op vinyl’ zal verschijnen, gevolgd door de aansporing om alvast in te tekenen bij de informatiestand. Na een uitvoerige inleiding werd Altaky uitgenodigd om het podium te betreden voor een eerste nummer, dat hij uitvoerde met alleen gitarist Siebren Smink als secondant.

Meer horizontaal golvend dan verticaal
Die wist al meteen indruk te maken met zijn ingetogen spel. Met de volstrekt originele solo die hij speelde tijdens het eerste ensemblestuk, meteen daarna, bracht hij deze luisteraar althans meteen helemaal in vervoering. Bij aanvang van de voorstelling was het ensemblespel van de zeven muzikanten nog vooral Arabisch van tint – in de woorden van Altaky: ‘meer horizontaal golvend dan verticaal’. Gaandeweg kregen de arrangementen meer harmonische diepgang, wat het pauzeloze concert een fraaie spanningsboog gaf. Naarmate de avond vorderde, kregen de muzikanten ook meer ruimte om solistisch uit te pakken en zelfs om onderling een speels duel aan te gaan. Buzukspeler Kinan Abuakel, die al een open doekje had verdiend met zijn spectaculaire tokkelwerk op de zessnarige luit, liet zich met veel genoegen uitdagen door Oene van Geel op de altviool. Het resulteerde in een bloedstollend spervuur in vraag- en antwoordvorm dat door Altaky met trots en tevredenheid werd gadegeslagen. Maar ook de andere muzikanten lieten zich gelden: percussionist Udo Demandt en contrabassist Remy Dielemans als melodisch zeer ontwikkelde ritmesectie, en fluitiste Marianne Noordink, die bezwerende klanken liet opstijgen uit de ney, de rieten fluit die in de mystieke Arabische traditie de ziel symboliseert.

‘Gewoon komen lopen’
Dat Altaky niet alleen een virtuoze bespeler van de Arabische luit is en bovendien gezegend is met een prachtige stem, wisten de meeste aanwezigen inmiddels waarschijnlijk wel, al overtrof hij wat dat eerste betreft mijn verwachtingen met de vlammende instrumentale solo die hij aan het einde van de voorstelling ten beste gaf. Met Arise! legt hij nu ook zijn meesterproef als componist af. Bovendien is hij een charismatische figuur die met zijn natuurlijke charme elk publiek weet in te pakken. En met humor, die soms behoorlijk scherp is. Zo vertelde Altaky dat hij de telkens weer aan hem gestelde vraag of hij destijds met de boot is gevlucht, beantwoordt met: ‘Nee hoor, ik ben gewoon komen lopen!’ Om vervolgens omstandig uiteen te zetten dat dat ook letterlijk waar is. Hoe hij via Turkije in Bulgarije belandde, waar hij voor het eerst muziek in negen en elf-achtste hoorde, en daarna in Griekenland weer totaal andere klanken, gevolgd door de weemoedige sevdah van de Bosniërs en het schetterende koper van de Servische blaasorkestjes. ‘Ik voelde me daardoor ten diepste verwant met de Romany. Kennen jullie die? Nee? Zigeuners worden ze hier genoemd.’

Verschiet
Dat het carillon van de Domtoren elk kwartier een stuk van hem speelt, heeft Altaky alvast voorelkaar. Arise! Journey of Resilience is een volgende stap in de stormachtige carrière van deze bijzondere muzikant. Wie weet ligt Componist der Nederlanden ook nog in het verschiet!

Klik hier voor meer informatie over Nawras Altaky

Old Roots New Routes gaat op 10 april verder met een optreden van flamencoartiest Raquel Kurpershoek. Dan in de Amstelkerk aan het Amstelveld.

In november organiseert Old Roots New Routes een volgend concert van Nawras Altaky in samenwerking met het Ûd Festival.