David Palomar (1977) houdt van zijn stad en zijn zang is doordesemd van el aire de Cádiz. De lucht, de esprit van de Andalusische havenstad, sprankelt ook op Palomars recente debuutplaat Trimilenaria, die hij komt presenteren in Nederland. Cádiz, een belangrijke flamencokweekvijver, bracht grote zanglegendes voort als La Perla de Cádiz en Chano Lobato.

Met Palomar, een van de rijkste stemmen van de nieuwe generatie, is er een nieuwe loot gegroeid aan de boom van deze zangtraditie. Begonnen als begeleider bij dansers als Javier Barón, Isabel Bayón en Cristina Hoyos, is David Palomar uitgegroeid tot een veelgevraagd solozanger die samenwerkt met grootheden als Vicente Amigo, Gerardo Núñez en Moraíto Chico. Het is niet voor niets dat Carlos Saura hem vroeg voor zijn nieuwste film Flamenco Flamenco, die september dit jaar uitkomt.

 

Palomars verfijnde timbre is geknipt voor de gracieuze gezangen uit zijn geboortestad. Tegelijkertijd heeft hij die gebroken stem, die naar eigen zeggen ‘ieder jaar een beetje meer barst’. Hij voelt zich thuis in de traditionele soleáres en seguiriyas, en in de alegrías uit zijn geliefde Cádiz, maar ook uitstapjes richting pop, rock of jazz zijn hem niet vreemd.

Palomar neemt gitarist Rafael Rodríguez ‘Cabeza’ (1957) mee, beroemd en geroemd om zijn precieze begeleiding en kennis van de palos flamencos, de flamencostijlen. Met bailaora María Morena (1986), een danseres met flair uit de school van Eva Yerbabuena, waait de 'aire' van Cádiz de laatste resten Nederlandse winter weg. Drie generaties flamencos voor het eerst in Nederland.

David Palomar speelt met zijn groep op 11 maart in Lantaren/Venster, Rotterdam, 12 maart in het Bimhuis, Amsterdam, 13 maart in Rasa, Utrecht, en op 14 maart bij Muziekpublique in Brussel. De volgende Intermezzo Flamenco-concerten zijn van 14 tot en met 16 mei (Moraíto Chico & Fernando de La Morena) en van 13 tot en met 20 oktober (Fuensanta La Moneta & Diego Amador).