Ntjam Rosie26 april, 2026

O-Tone Music

Op dit titelloze album, haar negende alweer, wordt Ntjam Rosie bijgestaan door drummers Yoran Vroom, Tuur Moens en Willem van der Krabben, gitarist Hassan Ait Moumad, toetsenist Emiel van Rijthoven, percussionist Koko Lawson, blazers Floris Windey en Donald Simoen, en het Ragazze Quartet. De thema’s die ze aansnijdt, zijn onder meer geloof, identiteit, liefde en het dagelijkse leven. In elke song zijn ook blazers te horen. Van alle in het Engels gezongen songs staan de teksten afgedrukt in het cd-boekje, net als een vertaling van de twee songs die ze zingt in een Afrikaanse taal uit Kameroen. Het album wordt gekenmerkt door heldere vocalen, lichte grooves en een moderner klinkende muziekstijl. Het begint al meteen fraai met het relaxte In Your Arms, waarbij Ntjam zelf de akoestische gitaar bespeelt. De muziek is van de Leidse muzikant en producer Lucas Meijers. Ntjam Rosie is afkomstig uit Kameroen en haar Afrikaanse achtergrond is op dit album hier en daar ook goed te horen. Opgegroeid in Nederland vermengde ze haar Afrikaanse roots met westerse muziekstijlen zoals jazz, soul, pop en r&b. Better, de tweede track en bovendien de eerste single, is de sterkste song van het album. In Mama zorgt Diana Dzhabbar voor jazzy spel op de saxofoon. Het nummer gaat over de tijdloze wijsheid van moeders en oudere generaties. De elektrische gitaar wordt net als in de vorige tracks gespeeld door Hassan Ait Moumad. Fefel ôsôe (door water stromen), met percussie gespeeld door Koko Lawson, klinkt als Afrikaanse soul. Voor A Phone Call Away neemt Hassan Ait Moumad de cavaquinho ter hand. Interlude. met Donald Simone op altsaxofoon, is een zeer korte instrumentale track en wordt gevolgd door de in het Afrikaans gezongen song Môs Ôse (elke dag). (Rik van Boeckel)

«« terug naar overzicht