Cheickh Lô – Maame15 april, 2026

World Circuit / V2

De uit Burkina Faso afkomstige Senegalees Cheikh Lô doet het kalmpjes aan. Niet alleen is zijn zang altijd een tikje laid back, wat perfect aansluit bij zijn liefde voor Congolese rumba en Cubaanse guajira, hij is ook niet wat je noemt overactief. Tien jaar maar liefst hebben we moeten wachten op een nieuw album, en Maame is ook pas zijn zesde in dertig jaar tijd. De plaat opent heel passelijk met het geluid van een aansteker, gevolgd door een diepe inhaal. Net als geloofsgenoot Nuru Kane – ook lid van de islamitische Baye Fal broederschap – is hij namelijk het liefst enigszins beneveld tijdens het musiceren. Waar Kane zijn oor te luisteren legde bij de Marokkaanse gnawa, laat Lô zich inspireren door alles wat hem bevalt. Niet alleen andere Afrikaanse en Latijns-Amerikaanse stijlen, maar ook Amerikaanse soul en funk. Luister maar eens naar het heerlijke staccato van de blazerssectie in Bamba Moofi Djouli Guedj. Lô gooit ook geregeld zijn vaardigheid op de timbales in de strijd. Voordat hij begon te zingen, was hij al jarenlang actief als drummer. En de jubelende gitaar in de titelsong spreekt overduidelijk klare taal. Een vleugje Mark Knopfler misschien. Wie zal het zeggen? Waar het om gaat, is dat Lô al die invloeden naar zijn hand zet en er een hoogstpersoonlijke signatuur uit destilleert. En als kers op de taart is er dan steeds die bezwerende stem, die je telkens weer bij de kladden grijpt. (Ton Maas)

Tournee
04 juli – Brussel (Brosella Festival)
05 juli – Hertme (Afrikafestival)
11 juli – Rotterdam (North Sea Jazz)

«« terug naar overzicht