Estér y Alain – Amanecer Contigo30 januari, 2026
Music & Words
Dit is het eerste gezamenlijke album van de Nederlandse zangeres Ester Veldhuis met gitarist/componist Alain Labrie (vooral bekend als flamencogitarist bij zijn band Labryénco, waarmee hij in 2023 de cd Morír y Nacer uitbracht). Amanecer contigo (dageraad met jou) is een album met eigen repertoire van veel Spaanstalige nummers plus een Portugees lied. Ester Veldhuis overtuigt als latijns-amerikaanse vocaliste. Ze heeft dan ook in een flamencokoor gezongen en in Bolivia gewerkt, ze woonde enige tijd in Spanje en richtte zich op Argentijnse folklore. Haar zang gaat op dit album fraai samen met het gitaarspel van Labrie, waarin vooral flamenco doorklinkt. De elf liederen zijn van verschillende Latijns-Amerikaanse componisten, vooral uit Argentinië en Cuba maar ook uit Uruguay, Mexico en de Dominicaanse republiek. Een stuk is van de hand van de Portugese fadozangeres Dulce Pontes. Zelf zeggen Alain en Ester erover: ‘In vogelvlucht scheren wij over de witte toppen van de Andes, langs kolkende rivieren van de Amazone en dampende clubs van Havana; over de uitgestrekte pampa’s van Argentinië en de daken van de wijk Alfama in Lissabon.’ De eerste vijf stukken zijn van Argentijnse componisten. Ester en Alain hebben het bijvoorbeeld over de Argentijnse chamamé, traditionele volksmuziek uit de Argentijnse provincie Corrientes. Het vrolijkste lied is Pa'l Tiempo del Carnaval (voor carnavalstijd) van Milena Salamanca. Vrolijk natuurlijk omdat het over carnaval gaat. Oración de Remanso (gebed van stilte) van Jorge Fandermolen begint met prachtig trillend gitaarspel. Garça Perdida (verloren reiger) is een lied van de bekende Portugese fadozangeres Dulce Pontes. Conmigo (met mij) is een lied van Hugo Fattoruso, een Uruguayaanse muzikant, componist, arrangeur en multi-instrumentalist. Hij wordt beschouwd als een belangrijke figuur in de hedendaagse latijns-amerikaanse muziek, met een carrière die in de jaren vijftig begon en rock, jazz, candomblé, funk en fusion omvat. Je hoort wel dat dit een apart verhaal is, al kan je de tekst niet altijd volgen. Flores Nocturnas (nachtelijke bloemen) is oorspronkelijk van de Cubaanse singer-songwriter en dichter Silvio Rodríguez die samen met Pablo Milanés de Cubaanse nueva trova-muziek ontwikkelde. De slottrack Mueve la Cintura is een heel swingend lied. Het is gebaseerd op de Cubaanse son van Cuarteto Oriente uit Santiago de Cuba. Het is een enerverende afsluiting van dit sterke album. (Rik van Boeckel)
«« terug naar overzicht

