El Naán – Código de Barros21 maart, 2015

Arc / Music & Words

Binnen het hoezenbeleid van de firma Arc Music is de cd Código de Barros van de groep El Naán een gunstige uitzondering op de meestal nogal inspiratieloze regel. Het beeld van een ‘eeuwenoude’ barcode op gebarsten aardewerk sluit mooi aan bij hoe het project door El Naán zelf in de liner notes wordt omschreven: ‘Onze muziek is geen fusion maar een muzikale archeologie’. En dat terwijl ze aardig wat Iberische tradities – Arabisch, Joods, Keltisch en Baskisch – zonder pardon bijeenvegen. De zevenkoppige formatie uit Palencia in het hart van Castilië smeedt al die ingrediënten inderdaad samen tot een coherent geheel, in een stijl die zich nog het best laat omschrijven als folkrock. Felle en scherpe zang, vaak meerstemmig, wordt aangejaagd door vurig kloppende grooves, opgewekt met een instrumentarium dat vanuit de hele wereld is bijeengesprokkeld. Naast drums, saxofoons, marimba, fretloze bas en elektrische gitaar horen we zowel Arabische als Afrikaanse en Latijns-Amerikaanse percussie, en verder bouzouki, charango en rabel, een driesnarige vedel die vroeger in Spanje populair was. Sluitstuk van de cd is een vertolking van Rubayat (kwatrijnen) van de Perzische dichter Omar Khayyam, op geheel bijpassend klaaglijke toon gezongen door bandleider Carlos Herrero. Net als je denkt dat die ene, ellenlang uitgerekte toon gewoon in het niets zal oplossen, klinkt er na enkele minuten alsnog een stem die op dramatische toon enkele verseregels reclameert. Intrigerend, dat zeker, maar zonder enige aanwijsbare reden of noodzaak. (Ton Maas)

«« terug naar overzicht