Tinariwen – Hoggar29 maart, 2026

Wedge

De Noord-Afrikaanse toearegband Tinariwen heeft voor hun tiende album Hoggar liederen geschreven over het Hoggar gebergte dat in het zuiden van Algerije in de Sahara ligt. Ze keren daarmee terug naar hun roots. Tinariwen bestaat al sinds 1979. Het album beslaat elf tracks en grijpt terug op de muziektraditie van de Toearegs, de nomaden van noordelijk Afrika. Tinariwen ontstond in Mali, maar werd door de politieke onrust aldaar gedwongen om nieuwe locaties voor hun creativiteit te zoeken. Sinds de oprichters van de band naar Algerije zijn verhuisd, hebben ze een nieuwe thuisbasis gevonden om Hoggar op te nemen in een studio die is opgezet door de jongere toearegband Imarhan in de zuidelijke stad Tamanrasset. Het is de stad met de grootste Toeareggemeenschap van Algerije. Het album is opgenomen met nieuwe jonge muzikanten. Oprichter Ibrahim Ag Alhabib speelt als zanger en gitarist een belangrijke rol op Hoggar. Maar er klinken regelmatig andere zangers die zingen in het Tamasheq. Deze Berbertaal wordt gesproken in het woestijngebied van Algerije en Mali. In het cd-boekje staan gelukkig Engelse vertalingen. De muziek van Tinariwen kan worden omschreven als desert blues. Ze spelen op akoestische gitaren en percussie-instrumenten zoals de djembé en de kalebas. Op dit album klinkt ook regelmatig handgeklap. De openingstrack Amidinim Ehaf Solan begintmet licht gitaarspel en zang door Touhami Alhassene. In het tweede nummer, Imidiwan Takyadam, horen we niet alleen Tamasheq maar ook Spaans. In Sagherat Assange neemt zangeres Sulafa Elyas ook de luit voor haar rekening. De rustige slottrack Aba Malik gaat van start met zweverige klanken en vervolgens klinkt het snerpende geluid van gitaren. Het is weer fijn luisteren naar de desert blues van Tinariwen! (Rik van Boeckel)

«« terug naar overzicht