Bruno Chaveiro – #Desatino13 mei, 2020

Musicpipas Arte Lda

Bruno Chaveiro, Portugees maar geboren in Zwitserland, is een vertegenwoordiger van de jongste generatie bespelers van de guitarra portuguesa. Dit snaarinstrument is een essentieel element in de Portugese fado en het lijkt minder op een gitaar dan op een cister of een soort reuzenmandoline. Het heldere, sprankelende geluid is uit duizenden herkenbaar. De guitarra portuguesa heeft van oudsher een begeleidende en versierende rol in het fadoensemble, maar is in de loop van de vorige eeuw ontwikkeld tot volwaardig concertinstrument, mede door de inspanningen van toegewijde spelers als de legendarische Carlos Paredes. De jonge Bruno Chaveiro kiest op #Desatino een middenweg: het album is weliswaar geheel instrumentaal, maar blijft dicht tegen de volkse sfeer van de fado aanleunen en heeft weinig van het plechtige karakter van de meer klassiek georiënteerde traditie van Paredes en consorten. Wat niet betekent dat Chaveiro een lichtgewicht genoemd kan worden. Zijn spel is technisch vlekkeloos en bezit voldoende diepgang en karakter om elf tracks lang te boeien. Dat is maar goed ook, want de eerlijkheid gebiedt te zeggen dat niet alle composities even sterk zijn. De eerste tracks happen makkelijk weg, maar zijn ook weinig gedenkwaardig. Pas bij Dança em tango begint er iets te broeien en verderop, in nummers als Fado Pereiró en Antigamente – een duet met een andere oude meester van het instrument, Custódio Castelo – komt Chaveiro’s spel lekker los. Naar het eind toe wordt de afwisseling groter en Chaveiro’s spel persoonlijker. Dan snap je wel waarom hij nu al veelgevraagd is als begeleider voor de top van de Portugese fadistas. #Desatino is als geheel een prachtig klinkend en mooi verzorgd visitekaartje van een veelbelovende speler, maar wel wat voorspelbaar qua artistieke keuzes. De fado staat dan misschien bekend als een oertraditioneel genre, maar het is aan nieuwe generaties om er toch hun eigen draai aan te geven. Het is te hopen dat Chaveiro erin slaagt om zijn eigen artistieke signatuur te ontwikkelen. (Ronald Veerman)





«« terug naar overzicht