Zulya – Six Days Loving8 september, 2019

zulya.com

Smoorverliefd worden – het kan je zomaar overkomen. Het is overrompelend, opwindend en enerverend, maar ook verwarrend en ontregelend. De Tataarse dichteres Yoldyz Minnullina heeft al die emoties op bijzondere wijze verwerkt in een zesdelige cyclus, die nu door zangeres Zulya op muziek is gezet. Al versta je er geen jota van, het klinkt in elk geval prachtig. Juist door de expressie klein te houden, vol subtiele nuances, weet Zulya de heftigheid invoelbaar te maken. Dat ze betoverende melodieën uit haar hoed weet te toveren, bewees ze al op voorgaande albums, maar hier overtreft ze zichzelf. Die indruk wordt nog versterkt door de inventieve instrumentale omlijsting, waarin een verrassende hoofdrol is weggelegd voor Michiel Hollanders, in deze contreien beter bekend als lid van Parne Gadje. Hij tekende ook voor de productie.
First Day is al meteen raak: teder en ingehouden, met een lichte huiver, geeft ze de luisteraar een inkijkje in de ziel van de verliefde die nog aarzelt over de sprong in het diepe. In Second Day is de twijfel geweken en voel je hoe oerkrachten worden ontketend. Third Day staat onmiskenbaar in het teken van de bedwelmende schoonheid. Langs een bevallige melodielijn zwiert Zulya’s stem over een denkbeeldige dansvloer, terwijl een eigentijdse dance beat voorkomt dat het al te sprookjesachtig wordt. Met Fourth Day volgt de bespiegeling. De verliefde lijkt te mijmeren over wat haar allemaal is overkomen. Nu slaat ook de vertwijfeling toe, blijkt als we de online beschikbare vertaling raadplegen: It looks like I will not be able to love you. I’ll just keep being ‘fallen in love’. Het afscheid, in Sixth Day, is schrijnend maar tegelijk ook hoopvol: May you have enough for at least one loving. I have too much. don’t be shy, take it.
Na de cyclus volgen nog drie ‘bonus tracks’: een getoonzet gedicht van Hosiatelislam Giamdeev en twee van Minnullina. Met negen stukken van gemiddeld vier minuten is Six Days Loving een nogal kort album, maar die negen juweeltjes zijn wel om de spreekwoordelijke vingers bij af te likken. (Ton Maas)





«« terug naar overzicht