Terez Sliman – When the Waves17 juni, 2020

Kirkelig KV – Xango

In eigen land is de Palestijnse singer-songwriter Terez Sliman al geruime tijd een bekende figuur. Eerder werkte ze samen met artiesten uit andere ‘walks of life’, onder wie rappers, deejays, theatermakers en dichters. Zo was ze in 2011 te horen op de single Green Revolution, opgedragen aan de Tunesische volksopstand, en vormde ze samen met de Portugese Sofia Portugal in 2015 de groep Mina World Music.
When the Waves kwam tot stand in Noorwegen en dat is te horen. Toen ik begon te luisteren, was er afgezien van het Arabisch maar weinig dat me aan het Midden-Oosten deed denken. Het eerste waar deze wonderlijke crossover me deed denken, was juist het werk van Mari Boine. Dat komt niet alleen door de gelijkenis in timbre en de manier van praatzingen die beide dames met elkaar gemeen hebben, maar uit de mond van deze Palestijnse heeft het Arabisch beslist iets weg van de woordloze joik van de Sami. En die associatie wordt nog eens versterkt door de prominente rol die hier is weggelegd voor percussionist Helge Norbakken, oudgediende in de begeleidingsband van Boine. Ook de Noorse gitarist Eivind Aarset – specialist in ijle klanken - drukt een onmiskenbaar stempel op het geheel. Samen met basgitarist Raymond Haddad voorzien de heren de zang van Sliman van zeer sensuele grooves. De enige associatie met muziek uit de Arabische wereld die me te binnen schiet, is die met het destijds verrassende debuutalbum van Souad Massi uit Algerije, ook al zo'n buitenbeentje.
Fijn dat Slimans teksten in het Engels vertaald zijn, maar jammer dat je daarvoor eerst in de weer moet met een onhandig vouwblad. Dat zal te maken hebben met de tekening op de achterzijde, maar aangezien die ook al voorop het hoesje staat, ontgaat de noodzaak me volledig.
Maar dat is dan ook echt het enige onvertogen woord dat over dit prachtige album te verkondigen valt. De negen nummers zijn stuk voor sterk en stilistisch afwisselend zonder dat de samenhang zoek raakt. Ondanks de spaarzame triobezetting is het klankbeeld rijk geschakeerd en vol variatie. En Sliman weet je puur en alleen met haar stem moeiteloos bij de les te houden, ook al versta je er zonder de bijsluiter geen iota van. (Ton Maas)






«« terug naar overzicht