Shishani & The Namibian Tales Itaala6 december, 2016

Eigen label / Xango

Lichtvoetig en fijnzinnig, zo klinkt de muziek van zangeres, gitariste en songwriter Shishani. Maar vergis je niet: Itaala is pittiger kost dan je op het eerste gehoor misschien zou denken. Net als Rickie Lee Jones verstaat Shishani de kunst zich onschuldiger voor te doen dan ze is. Pas in Desert Blues, het derde stuk van dit gevarieerde album, boort ze diepere en pijnlijker lagen aan en laat ze zelfs op subtiele wijze iets van wanhoop doorklinken. Die stemmingswisseling gaat ook gepaard met een andere muzikale aanpak. De uitgekiende en hecht uitgevoerde arrangementen van nummers als Mpa Wa Za en Kuku maken plaats voor een losser samenwerkingsverband, waar ruige gitaarklanken de confrontatie aangaan met gespierde percussie.
Itaala is Shishani’s behoedzame eerbetoon aan Namibië, het land van haar moeder, dat ze eigenlijk nog aan het ontdekken is. Ze zingt weliswaar af en toe in het Oshiwambo, de taal van haar moeder, maar de Afrikaanse elementen in haar muziek zijn veel diffuser en worden mede ingekleurd door Debby Korfmachers soepele spel op mbira (de duimpiano van de Shona uit Zimbabwe) en kora (de harpluit van de Mandings uit het stroomgebied van de Gambia). Shishani’s eigen, vaak jazzy gitaarspel, de sonore streken op cello door Bence Huszar en het uit alle windrichtingen ingezamelde klop, tik en roffelwerk van Sjahin During geven het geheel eerder iets kosmopolitisch.
Het format waarvan Shishani zich bedient, is eigenlijk dat van de popsong – melodieus, compact en helder van structuur – zij het exotischer getint dan we tegenwoordig via de media doorgaans krijgen toebedeeld. De voorbeeldige productie van de plaat, waarbij de makers zich meer vrijheden permitteerden dan bij puur traditionele muziek gangbaar is, sluit daar fraai bij aan. Dit is worldpop van de bovenste plank en nog smakelijk en bovendien smaakvol opgediend ook! (Ton Maas)





«« terug naar overzicht