Sublime Frequencies

Thaise muziek is nu niet een genre dat hier vaak te beluisteren valt, ondanks het feit dat elk jaar hordes westerlingen het vliegtuig richting het ‘land van de glimlach’ pakken. Maar wellicht dat Siamese Soul een doorbraak kan forceren in omroepland. Hierop vijftien nummers met duidelijk westerse inslag. Trage, hypnotiserende luk thung-en mholam-achtige songs, gedrenkt in een westers amalgaam van psychedelische orgels, stuwende baslijnen en volle blazerspartijen. Een weldadige, wellustige massage voor de oren. Weliswaar niet Engelstalig, maar de thematiek verschilt amper van de onze. Zo mag Daw Bandon opperen dat het hem niks uitmaakt dat hij zonder vriendinnetje door het leven gaat, zolang hij zijn waterpijp en zijn marihuana maar heeft. En Sornpetch Sornsupan vraagt zijn verovering of hij in ieder geval nu al een beetje aan haar mag zitten, want hij heeft vooralsnog niet genoeg geld voor een bruidsschat. Zie je nou wel, het is ook overal hetzelfde liedje. (Francis de Souza)