Now Again Records & Strut Records

Trinidad, Colombia, West-Afrika, Fela Kuti’s invloed was en is overal. Black Man’s Cry geeft een summier maar tegelijkertijd veelzijdig overzicht van door Fela geïnspireerde groepen, van toen en nu. Ooit gesmacht naar Fela op steelpan? Deze cd bevat drie gecarabiseerde versies van het titelnummer, waarvan die van de Lever Brothers Gay Flamingoes echt de steelpan uit swingt. Het Colombiaanse Phirpo y Sus Caribes maakt van Let’s Start de rokende funkrockversie Comencemos. Dichter bij Fela’s huis vallen voornamelijk Segun Bucknors ontspannen groovende Adebo en het drogerende Never Trust a Woman van Bola Johnson op. De drie westerse afrobeatbijdragen (Daktaris, Karl Hector, Whitefield Brothers) zijn van jongere datum. Hoewel niet slecht, ontberen deze het rauwe geluid en gevoel dat de rest zo aantrekkelijk maakt.
Ook het Canadese Souljazz Orchestra is schatplichtig aan Fela, zoals in Mamaya, en vooral in Agbara, een energieke afrobeat voortgestuwd door marimbaloopjes. Prijsnummer is Negus Negast, afrojazz met een Balkan-Arabische touch, die door fluit en xylofoon zelfs af en toe associaties met West-Java oproept. Kennelijk heeft het orkest hiermee zijn kruit verschoten, want het restant van Rising Sun ademt een enorme braafheid uit, en gebrek aan inspiratie. (Francis de Souza)