ORF

Een eeuwenoud Afrikaans instrument, de balafon, ontmoet een relatief gezien recente westerse uitvinding: de saxofoon. Een interessante combinatie die avontuurlijke muziek zou kunnen opleveren. Beide instrumentalisten hebben een mooi cv: de Duitse jazzsaxofonist Sigi Finkel woont al jaren in Oostenrijk en speelde met mensen als Enrico Rava, John Abercrombie en Joseph Bowie. Mamadou Diabaté, niet te verwarren met zijn naamgenoot, de beroemde Malinese kora-speler, komt uit Burkina Faso. Hij stamt af van een lange lijn van griots en werd opgeleid door de beste solisten uit etnische groepen als de Sambla en Tusia. Diabaté woont sinds 2000 in Oostenrijk en speelt al een jaar of acht regelmatig met Finkel. Het duo bracht eerder al een live-cd uit; Yala is hun eerste studio-cd en het resultaat mag gerust wisselvallig genoemd worden. De basis wordt meestal gelegd door de balafon, maar door het repetitieve karakter daarvan lijken de nummers erg lang. De solo’s van Diabaté en Finkel zijn verdienstelijk, maar hun stijlen integreren niet. Daar komt bij dat Diabaté geen zangstem heeft, maar toch een poging doet via songteksten een boodschap over te brengen. In rustige stukken als Sama of Habibi werkt de combinatie nog het best, en een liveoptreden van dit duo zal ongetwijfeld boeien. Maar of je hier nu een cd van moet aanschaffen? (Saskia Bender)