door Ton Maas

 

Jullie nieuwe cd Genuine Negro Jig is veel gevarieerder dan zijn voorganger, Dona Got a Ramblin’ Mind. Vanwaar dat verschil?

‘Destijds hadden we nog een tweede band, waarmee we vooral blues en jazz speelden. De Drops hielden zich toen exclusief bezig met old time music. Inmiddels hebben we alles samengevoegd in één project. We profileren ons ook niet langer als een revival band, maar slaan heel bewust onze vleugels uit. Zo zingt Rhiannon (Giddens, viool en banjo) op de nieuwe plaat een oude Engelse ballade, gehoord op een plaat van folkzangeres Anne Briggs.’

De nieuwe cd klinkt ook heel wat beter. Hoe zit dat?

‘Dat krijg je met een echte producer. Het was geweldig om met Joe Henry te mogen werken. Hij heeft niet alleen een geweldig muzikaal oor, maar kan ook heel helder onder woorden brengen wat hem voor ogen staat. Hij was het ook die voorstelde om Trampled Rose aan de cd toe te voegen. Het is een heel ingewikkeld nummer waar we lang op geoefend hebben, maar het toont goed aan hoe breed we zijn. Dona Got a Ramblin’ Mind is een ander verhaal. Thuis opgenomen en door mijzelf – zonder enige eerdere ervaring – gemixt. Echt een geval van huisvlijt, dus, en dat hoor je.’

Heel lang hebben zwarte muzikanten zich verre gehouden van de traditionele muziek uit de Appalachen, dus rolmodellen waren er nauwelijks. Aan wie hebben jullie een voorbeeld genomen?

‘In de eerste plaats aan Joe Thompson. Toen we die voor het eerst op de radio hoorden, konden we onze oren niet geloven. Een zwarte fiddler die traditionele muziek uit het heartland speelde?! Ongelooflijk! Toen we hem ontmoetten was hij al bijna negentig. Een geweldige muzikant en een inspirerende persoonlijkheid. Verder zijn we sterk beïnvloed door Koerner, Ray & Glover, drie witte, middleclass studenten die begin jaren zestig een geweldig album maakten: Blues, Rags & Hollers. Ze werden destijds nogal bekritiseerd omdat ze als witte Amerikanen zwarte rootsmuziek speelden, maar hun werk heeft de tand des tijds moeiteloos doorstaan. Ook het feit dat het eigenlijk drie solisten waren die niet elk stuk als groep uitvoerden, sprak ons erg aan. Met Spider John Koerner, die nog altijd actief is, zijn we inmiddels goed bevriend.’

Zeker in de context van politiek correcte benamingen als ‘African American’ lijkt de titel van jullie nieuwe cd een provocatie. Is dat ook zo?

‘Nou, ik wil eerst even benadrukken dat we ons niet expliciet met politiek bezighouden. Maar je hebt gelijk: het woord 'negro' is natuurlijk provocerend bedoeld.’

Het doet me denken aan het Nederlandse begrip 'geuzennaam'.

‘Wow! (nadat de interviewer de betekenis heeft omschreven; red.) Wat een fantastische term. Hoe spel je dat? Ik ga het meteen opzoeken op internet, want zoiets kennen we hier niet. Het is precies wat ons voor ogen stond met Genuine Negro Jig.’ 

Genuine Negro Jig wordt uitgebracht door Warner Music.

Carolina Chocolate Drops spelen 7 augustus op festival Dranouter en touren in november door de Benelux: 10-11 Rasa, Utrecht, 11-11 AB, Brussel, 12-11 De Zwerver, Leffinge, 13-11 Melkweg, Amsterdam, 14-11 Merleyn, Nijmegen