Angelique Kidjo komt naar Bozar in Brussel ‘Optreden is mijn leven’ In januari kwam de nieuwe cd Oyo van de Afrikaanse superster Angelique Kidjo uit, met een keur aan gastartiesten, waaronder John Legend, Roy Hargrove en Dianne Reeves. MixedWorldMusic voelde haar aan de tand over haar nieuwe plaat. ‘Mensen willen schoonheid en geluk ervaren.'

door Saskia Bender

Je voorlaatste cd's maakten deel uit van een trilogie en hadden als thema de muziek van de slavenroute. Heeft
Oyo een thema?
‘Dit album is een eerbetoon aan de musici en mensen die me geïnspireerd hebben toen ik opgroeide in Afrika. Daarom heb ik het ook Oyo, schoonheid, genoemd. Het refereert aan schoonheid in de kunst en in mensen. Muziek is altijd mijn manier van ademhalen geweest, mijn manier om mezelf te zijn. Het hielp me om uit de problemen te blijven toen ik een tiener was.'
'Maar het album is ook een reflectie van mijn jeugd, het opgroeien in een warme familie waarin mijn vader en moeder ons alles boden wat we nodig hadden: school, sport, muziek. Er was zo veel vreugde in ons huis, er was muziek, films, discussies. Mijn vader is vorig jaar overleden en dit album is ook een manier om dat verdriet te verwerken.'
'Bovendien wil ik schoonheid verspreiden; onze cultuur is zo gevuld met agressie, bijvoorbeeld op televisie. En je hebt die tv helemaal niet nodig - ik ben zonder opgegroeid, maar ik wist echt wel wat er gaande was in de wereld.'

Heeft je jeugd gezorgd voor het latere succes in je leven?
 ‘Een kind dat onvoorwaardelijke liefde krijgt en vanaf jonge leeftijd blootgesteld wordt aan cultuur, aan kunst, aan muziek, wordt een betere volwassene - over het algemeen gesproken natuurlijk. Je hebt dan gewoon een goede basis. Mijn ouders waren niet rijk, maar onderwijs is de grootste rijkdom die je een kind kunt geven.’

Maar kunst bloeit toch ook op als de kunstenaar lijdt?
 ‘Ja, dat gaat soms ook op. En ik heb ook moeilijke tijden gekend! Toen ik naar Europa kwam, had ik geen financiële steun van mijn ouders. Ik had geen geld, ik had geen eten - soms wekenlang. Muziek zorgde ervoor dat ik mijn honger vergat, en de kou (lacht). Daarnaast was ik zes jaar lang afgesneden van mijn land en mijn familie vanwege het communistische bewind. Zo'n ballingschap is extra moeilijk als je zo'n beschermde jeugd hebt gehad. Die tijd in Parijs was echt heel zwaar. Maar de waarden die ik heb meegekregen, gaven me veel steun. Zoals "als je respect wilt krijgen, moet je eerst jezelf respecteren". En ik wist waarom ik daarnaartoe was gekomen, ik wist wat ik wilde bereiken, en dat gaf me steun.'

Je hebt overal en nergens gewoond - ben je een echte wereldburger of een Afrikaanse vrouw?
‘Ik ben beide. Mijn ouders zeiden altijd: je maakt deel uit van de hele wereld. En je moet die rol ook spelen, je moet kennis hebben van de wereld, van andere culturen. Je moet open staan voor andere mensen, en je kunt zoveel leren van andere mensen, talen, culturen. Zelfs toen ik nog in Benin woonde maakte ik via muziek en cultuur reizen naar andere plekken op aarde. Dus wat dat betreft is er niets veranderd.’

Je hebt ook in Nederland gewerkt, met Jasper van 't Hof. Heb je daar nog herinneringen aan?
‘Ik heb daar heel goede herinneringen aan. Jasper en Tom Barlage zijn geweldige en lieve mensen - het was heerlijk om samen te lachen, te koken, ideeën uit te wisselen. Door deze samenwerking konden we ook op tournee, met optredens op andere plekken in Europa. Het was voor het eerst dat ik echt geld kon verdienen met mijn werk, zodat ik mijn verdere opleiding in Parijs kon betalen. Een mooie tijd.’

Op je nieuwe cd komen we een heleboel beroemde, succesvolle gastmusici tegen zoals John Legend, Roy Hargrove, Dianne Reeves. Hebben ze jou benaderd, of andersom? Hoe is dat gegaan?
‘Soms heb ik ze gevraagd. Soms kwam een naam voort uit een spontane brainstorm. Het is voor mij ook een uitdaging, een leerproces. Ik vind het spannend om met mensen te werken en te kijken wat je nog van ze kunt leren. Er kan zowel een muzikale of een vriendschappelijke klik zijn. Het gaat vooral om het proces, om wat we willen bereiken, om de vraag wie welke rol speelt. Het gaat om het delen van onze talenten en ze samen te voegen tot iets nieuws, zodat een plus een werkelijk drie wordt.’

Ik pik er even één uit. Gitarist en zanger Lionel Loueke, die ook uit Benin komt en tegenwoordig in New York woont. Hoe was het om met hem te werken?
‘Ik ken hem al zo lang. Ik zat op school met zijn oudere broer, en zijn vader was het hoofd van onze middelbare school. Hij is getalenteerd, hij heeft een gave, hij is cool. Hij is te horen op mijn album, maar ik heb ook gezongen op zíjn nieuwe album. Het is echt heerlijk om met hem te werken.’

Heeft dit album nog een specifiek doel?
‘Ik wil vreugde brengen, ik wil dat mensen zich blij en belangrijk voelen. In onze wereld worden individuen eigenlijk alleen nog maar als consumenten benaderd. Wat je ook als individu betekent, wat je ook doet, het maakt niet meer uit - je wordt alleen nog afgerekend op het geld dat je waard bent. Geld komt tegenwoordig vóór mensen en dat is fout. Dat moet veranderen, anders krijgen we een oorlog; we hebben recentelijk gezien wat de grenzen van het geld zijn. Met mijn werk wil ik ook uitdragen: jij als mens bent waardevol, zonder jou is er geen economie.’

Heb je zelf te maken met gevolgen van de economische crisis?
‘Iedereen voelt de gevolgen. Je merkt het overal; in de verkopen van cd's en concertkaartjes. We moeten gewoon blijven doorgaan, stapje voor stapje, elke dag is er een. Het is niet de economische crisis die ons overkomt. Wij creëren de wereld waarin we willen leven.’

Misschien hebben mensen muziek juist extra nodig in deze moeilijke tijden?
‘Dat merk je inderdaad. Mensen willen hun problemen vergeten en komen steeds meer naar concerten. Ze willen uit de sfeer van negativiteit, ze willen schoonheid en geluk ervaren. Ze willen hun leven anders gaan leiden, ze zien het als een uitdaging, als een kans om het anders te gaan doen. Ze proberen de problemen en hun angst los te laten, zodat ze op een oplossing kunnen komen. Ik hoop dat wij als mensen dingen kunnen veranderen - niet alleen de overheden en banken, maar wij zelf. Maar het moet een collectieve beweging zijn, we moeten het echt willen.’

Ga je dit ook uitdragen tijdens je concerten?
‘Dat doe ik altijd, dus dat zal ik nu ook doen. We zitten allemaal in hetzelfde schuitje, en die boodschap van: we staan er met z'n allen voor, we hebben elkaar nodig, komt altijd terug in mijn concerten.’

Je optredens zijn altijd zeer vurig en energiek. Waar haal je je energie vandaan? Krijg je ook energie terug?
‘Ja zeker, die uitwisseling van energie is heel belangrijk. Ik laad me op als ik een lach op het gezicht van mijn publiek zie. Ik houd ontzettend veel van optreden, veel meer dan van in de studio staan. Ik weet dat ik het moet doen, maar ik hou eigenlijk niet zo van de studio... Optreden is mijn leven!’
 
Op 22 juli speelt Angelique Kidjo in Bozar, Brussel


Keiharde salsa uit New York, mét een boodschap Self-made men van La Excelencia populairder dan ooit De jonge, energieke band La Excelencia, momenteel een van de meest gewilde salsa-acts, brak in 2006 door met het album ‘Salsa con Conciencia’. In de 'salsa dura' van de groep klinken de rauwe klanken van de Big Apple door naast de Afrikaanse salsaroots en de Fania-sound uit de jaren zeventig. Live laten de twaalf bandleden de salsavonken van het podium vliegen. Maar ook de boodschap is belangrijk.

Ojos de Brujo recht uit het hart De warme, ongedwongen sfeer van Aocaná Op 6 en 7 augustus doen ze respectievelijk Klinkers en Esperanzah aan. Met het album Aocaná keerde het Catalaanse mestizocollectief Ojos de Brujo terug naar hun basis van rumbafunk, en naar de onderbuik. ‘De toon van de cd is hoopvol, geruststellend, alsof we tegen een baby praten.’ MixedWorldMusic deed een uitgebreid interview met de groep, vlak voor het uitkomen van het album, voorjaar vorig jaar.
Roberto Fonseca en de spirituele connectie Spectaculaire Afro-Cubaanse jazz van een muzikale duizendpoot Ritmisch, veelzijdig en sterk, met een spirituele component en veel gevoel voor show, zo zou je het spel van de Cubaanse pianist Roberto Fonseca kunnen omschrijven. MixedWorldMusic.com spak met de veelzijdige muzikant in de Mixed Media Lounge tijdens Music Meeting. Fonseca komt eind oktober 2010 naar Nederland voor drie concerten.
Turkse roots en moderne sounds van Mercan Dede 'Het verhaal van gisteren hoort in het verleden, vandaag moet je een nieuw verhaal vertellen' Mercan Dede is al bijna vijftien jaar een prominent Turks exportproduct en wordt door liefhebbers van zowel traditionele als elektronische muziek gekoesterd. Met als basis de soefi-principes van evenwicht en liefde ontstond zijn betoverende combinatie van Turkse roots en moderne sounds. Vrijdag 25 juni presenteert hij een uniek, multidisciplinair concert in Brussel. MixedWorldMusic sprak hem op Music Meeting, na een intieme akoestische set met zijn ensemble in de Mixed Media Lounge.
Staff Benda Bilili: van Roots tot Lowlands Congolese band van ‘motorcycle bad boys’ De Afrikaanse sensatie van 2009 was Staff Benda Bilili´, de band uit Congo met het straffe verhaal. Ze wonnen na hun debuut-cd direct de Womex Award, de documentairefilm over hun muzikale leven in Kinshasa leverde een staande ovatie op tijdens de openingsavond van het filmfestival in Cannes. Deze zomer zijn ze zeven keer te zien in de Benelux: Roots Open Air, Regentessen Den Haag, Festival Mundial Couleur Café, Lowlands, Dranouter, Esperanzah!, en Zomerparkfeest Venlo. Daarna gaan ze Japan veroveren. Ben Ackermans van Mixed ging vorig jaar voorproeven in Frankrijk.
Choc Quib Town brengt Colombiaans goud 'Chocó is het Afrika binnen Colombia' De spraakmakende Colombiaanse groep Choc Quib Town laat de zwarte folklore van de Pacifische kust op organische wijze versmelten met hiphop, funk en Caribische klanken. MixedWorldMusic.com voelde hen aan de tand over hun Europese debuutplaat Oro.
Cyro Baptista’s muziek waaiert uit naar alle werelddelen Banquet of the Spirits tournee in mei 2010 De percussionist die Paul Simon op zijn Rhythm of the Saints-tournee begeleidde en al 28 jaar bij John Zorn speelt, doet met zijn eigen worldfusionformatie Banquet of the Spirits begin mei Amsterdam en Brussel aan. Cyro Baptista’s muziek heeft haar wortels in Brazilië, maar waaiert uit naar alle werelddelen.
De zwarte folk van de Carolina Chocolate Drops Gitarist Dom Flemons over Genuine Negro Jig De Carolina Chocolate Drops zijn een kleine sensatie - niet zozeer vanwege het feit dat ze de ‘old time string band music’ uit het Zuiden van de VS nieuw leven inblazen, maar vooral omdat ze jong en zwart zijn. Natuurlijk groeiden ze op met r&b, rock en soul, maar hun passie ligt bij de traditionele muziek van hun geboortestreek Piedmont in North Carolina. MixedWorldMusic sprak met gitarist en percussionist Dom Flemons.
De liefdescoupletten van Miguel Poveda Nieuwe cd Coplas del Querer Miguel Poveda kan niet meer stuk in Spanje. Was hij al een (flamenco)ster sinds hij enkele jaren geleden de Nationale Muziekprijs kreeg, sinds de zanger zijn “Coplas del Querer” (Liefdescoupletten) opnam met zijn vaste gitarist Chicuelo, is hij tot alle rangen en standen van pers en publiek doorgedrongen.
Gilles Peterson in Cuba Havana Cultura: een omvangrijk muzikaal project De invloedrijke Engelse dj en radiomaker Gilles Peterson toog ruim een jaar geleden naar Cuba om – zoals hij het zelf zegt – "de nieuwste muzikale talenten uit de latin, afrojazz, hiphop, funk, reggaeton en r&b" vast te leggen. Gesponsord – en ongetwijfeld geadviseerd – door het bekendste merk Cubaanse rum, vormde hij een huisband en nam in de vergane glorie van de befaamde Egrem-studio’s een dozijn tracks op. Op de tweede cd van Havana Cultura zette Peterson een reeks nummers van groepen die tijdens zijn verblijf indruk op hem maakten.
Oxfam Novib

Adverteren op mixedmagazine.nl

Adverteren op mixedworldmusic.com